<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0">
 <channel>
  <title>无力抗拒特别是夜里。</title>
  <link>http://airan712.blogbus.com</link>
  <description><![CDATA[]]></description>
  <generator> by blogbus.com </generator>
  <lastBuildDate>Thu, 01 Jan 1970 07:00:00 +0700</lastBuildDate>
  <image>
									<url>http://public.blogbus.com/profile/5/9/3/5281395/avatar_5281395_96.jpg</url>
									<title>无力抗拒特别是夜里。</title>
									<link>http://airan712.blogbus.com</link>
								</image>  <item>
   <title>以此纪念那些我们逝去的青葱岁月……</title>
   <description><![CDATA[<div style="text-align: center;"><span style="line-height: 19px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; color: #111111;"><span style="font-size: 12px;"><img src="http://filer.blogbus.com/5281395/5281395_12982001705.jpg" border="0" alt="" /></span></span></div>
<div><span style="color: #111111; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 19px; "><span style="font-size: 12px;">如果你要问我《将爱情进行到底》到底好不好看，我真的说不太出。如果你要以专业的眼光以考究帝的身份去看，你可以挑出无数毛病；如果你只是以一个普通的影迷、粉丝去找回忆。我想你会和我一样，手里拿张纸巾，看过电影之后还会找出主题曲来让自己沉浸其中。 </span></span></div>
<div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12px;"><img src="http://filer.blogbus.com/5281395/5281395_12982001802.jpg" border="0" alt="" /></span></div>
<div><span style="font-size: 12px;">十二年前，你在哪？你在干嘛？那时候的我还才刚上初中，不懂爱情，不懂世事，整天只知道逃课打架欺负女孩子。&nbsp; </span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><br /></span></div>
<div><span style="font-size: 12px;">十二年后，你在哪？你在干嘛？现在的我已经工作几年，交往过几个女孩子，对这个社会的丑恶美好有了一个大概的了解。</span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><br /></span></div>
<div><span style="font-size: 12px;">&nbsp;在经历过了升学、毕业、进入这个社会工作闯荡等等一系列的沧桑之后，不知道你是不是还坚守着从前的那个承诺&mdash;&mdash;『将爱情进行到底』&nbsp; </span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><br /></span></div>
<div><span style="font-size: 12px;">这句我们在青春懵懂年少轻狂时许下的诺言，可曾还记得当初酝酿许久情绪道出的那句&ldquo;我爱你&rdquo;是有多么的动人。</span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><br /></span></div>
<div><span style="font-size: 12px;">&nbsp;关于这个故事有四首歌印象极深&mdash;&mdash;陈明《等你爱我》，王菲/陈奕迅《因为爱情》，陈奕迅《好久不见》、《等你爱我》。当电影散场，几乎在场的所有人都安静的坐在椅子上等到音乐停止字幕完全放完。</span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><br /></span></div>
<div><span style="font-size: 12px;">&nbsp;今天来看电影的人来看的的并不是电影，来找的不是最终的结局，我想大多数人都是和我一样想看曾经那个梳着小辫穿着白裙的清纯女孩和那个带有些许内向的男孩在这么多年后变成什么样了。这不是当年的清纯延续，这是爱情存续的不同探讨。</span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><br /></span></div>
<div><span style="font-size: 12px;">&nbsp;三段式的故事三个风格，第一个让我有些失望，但被片尾的感动救赎。而不时插入的访问我个人感觉其实完全移到片尾一并播放，如同《志明与春娇》那样，或许会更好。不过，情节逻辑不需要太认真的考究，缅怀曾经的单纯美好与感动，就去吧。时间就是一把无情的杀猪刀，在时间面前人也像猪一样无力，任由时间宰割。经过这么长的时间，经过这么多辛酸，杨峥与文慧是否有曾改变？是否依旧互相相爱？</span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><br /></span></div>
<div><span style="font-size: 12px;">&nbsp;『北京』</span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><img src="http://filer.blogbus.com/5281395/5281395_1298200188l.jpg" border="0" alt="" /></span></div>
<div><br /><span style="font-size: 12px;">电影分成三段式来演绎这在之前我是早已经知道的，但是第一个故事以这样的形式表现出来则真是我万万没有料想到的。&nbsp; </span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><br /></span></div>
<div><span style="font-size: 12px;">当影厅把射灯关上，当熟悉的旋律再次响起，当曾经一个个熟悉的面孔相继出现，积攒许久的情绪一下子就被接下来的画面破坏了。或许有人会喜欢这样子的设计，但作为我个人来讲这实在接受不了。 &ldquo;超现实&rdquo;的画面大量的穿插，&ldquo;杜拉拉&rdquo;式的文慧，讲着并不怎么动听好看的故事一下子愣是让我感觉走错了场。或许人成功以后就会把爱情排在很多东西后面，恋人夫妻之间都会慢慢被这些冲淡使之疏远。但不管什么时候什么社会地位，既然彼此相爱，就应该彼此珍惜好好相处，男人要关心女人但也不要胡乱猜忌；而女人也别总想着制造些无聊的神秘感。&nbsp; </span></div>
<div><span style="font-size: 12px;">『上海』</span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><img src="http://filer.blogbus.com/5281395/5281395_12982003415.jpg" border="0" alt="" /></span></div>
<div><span style="font-size: 12px;"><br /></span></div>
<div><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">这个故事我是特别的喜欢，不仅仅是看到了许多曾经熟悉的面孔，也因为这个故事更加贴近咱们的生活。杨铮只是一个正准备办理离婚登记的普普通通的汽车修理师傅；而文慧则是一个在手机市场推销手机带着两个孩子的离异女人。若不是那一次毕业之后的初次同学聚会，两个人或许很难有相见的机会。在那个夜晚发生了许多故事：老同学们刻意的撮合；&ldquo;背信弃义&rdquo;里的车震；街边小旅馆开房被以嫖娼为由抓进派出所；机场的滞留&hellip;&hellip;</span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><br /></span></div>
<div><span style="white-space: normal;"></span></div>
<div><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;"><img src="http://filer.blogbus.com/5281395/5281395_1298200207w.jpg" border="0" alt="" /><br /><span style="white-space: normal;">一个有哭有笑的故事，不断有电视剧画面以及原声适时的插入。在那个疯狂的夜晚，他俩一起翻过了铁门，与我们一起回忆起了当年那些画面；在那个疯狂的夜晚，她趁着他洗澡的间隙，画好了满意的容妆穿上了喜欢的衣服奔向幸福的目的地&mdash;&mdash;『自动售套机』；在那个疯狂的夜晚，因为陌生人的闯入，她的儿子们把他赶出了家门。即便再无奈，也灭不掉重新燃起的爱火，她们在&ldquo;背信弃义&rdquo;里摇起了车震；同样还是在那个疯狂的夜晚，她们路过了有着各种美好回忆的&ldquo;神秘树&rdquo;，美好回忆的再次浮现再次激起两人的旧爱，街边的钟点旅馆是此刻最合适的目的地&hellip;&hellip;</span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><br /></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;"><img src="http://filer.blogbus.com/5281395/5281395_12982003882.jpg" border="0" alt="" /><br /><span style="white-space: normal;">只可惜&hellip;&hellip;再多次的尝试，他们始终没有得偿所愿，而她的&ldquo;丑相&rdquo;却最终败露在她最不想让他看到的人眼前。 次日的飞机事件是执着还是无可奈何？我不知，那一吻是否触到你的泪点？我知。&nbsp;</span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><br /></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">&ldquo;我们都不是过去的我们了，还能怎么样？还想怎么样？&rdquo;&nbsp;</span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><br /></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">&nbsp;『波尔多』</span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;"><img src="http://filer.blogbus.com/5281395/5281395_1298200224t.jpg" border="0" alt="" /><br /><span style="white-space: normal;">因为国外取景的缘故，这个故事成了全片风光最好的一篇。但是否因为何洁的加入，让我没有那么喜欢？（何洁粉丝不要围攻我。） 因为一次精心设计的预谋，</span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><br /></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">因为一个醉酒之后误拨的电话号码，他们在异国他乡再次相遇。</span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><br /></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;"><img src="http://filer.blogbus.com/5281395/5281395_1298200234i.jpg" border="0" alt="" /><br /><span style="white-space: normal;">看着并不幸福身处家变中的她，他对她说&ldquo;跟我走吧！&rdquo;可当她的老公归家，当她的老公在酒醉后唱起十年前向她求婚时唱过的生日祝福歌，她落泪了，犹豫了。他很识趣的离开了她，留下的是这么多年来的一个个电话录音，更是一个年少时的承诺。不管时隔多少年，他依然记得曾经她对他说想看海，他也依然每年都会去不同的海边录下大海的声音给她听，虽然&hellip;&hellip;他并不知道她在哪里。</span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;"><img src="http://filer.blogbus.com/5281395/5281395_1298200241x.jpg" border="0" alt="" /><br /></span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">片尾，他奔向海边，他说这是他第一次见到大西洋，他举起手听海，片尾曲一响起，极力控制的我始终还是没能忍住，只能最大限度的克制自己不要哭出声音。我想，如果没有十二年前的那部电视剧，没有这十二年来的成长，没有那么多关于青春和爱的记忆，我也不会一个人在这个寒冷的深夜里独自呆坐在这里，哭得像个孩子。&nbsp; </span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><br /></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">我喜欢他们的合照；喜欢他们一次又一次的奔跑；喜欢文慧在大雨中跳着说&ldquo;我喜欢你&rdquo;。</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><br /></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">&nbsp;《将爱情进行到底》并不算是我幼时最喜欢的电视剧，但却在那个还不懂爱情的年纪给了我无数美好无数憧憬。&nbsp;</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><br /></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">&nbsp;谁在爱你？你在爱着谁？谁在爱我？我在爱着谁？</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">&nbsp;谁在等你？你在等着谁？谁在等我？我在等着谁？</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><br /></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">&nbsp;因为爱情 不会轻易悲伤&nbsp;</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">所以一切都是幸福的模样&nbsp;</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">因为爱情 简单的生长&nbsp;</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">依然随时可以为你疯狂&nbsp; </span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">因为爱情 怎么会有沧桑&nbsp;</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">所以我们还是年轻的模样&nbsp;</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">因为爱情 在那个地方&nbsp;</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal;"><span style="font-size: 12px;">依然还有人在那里游荡人来人往</span></span></span></span></span></span></span></div>
<div><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><span style="white-space: normal; "><br /></span></span></span></span></span></span></div><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Fairan712.blogbus.com%2Flogs%2F106109675.html&title=%E4%BB%A5%E6%AD%A4%E7%BA%AA%E5%BF%B5%E9%82%A3%E4%BA%9B%E6%88%91%E4%BB%AC%E9%80%9D%E5%8E%BB%E7%9A%84%E9%9D%92%E8%91%B1%E5%B2%81%E6%9C%88%E2%80%A6%E2%80%A6">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://airan712.blogbus.com/logs/106109675.html</link>
   <author>airan712</author>
   <pubDate>Sun, 20 Feb 2011 18:42:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>“父后七日”原著散文。</title>
   <description><![CDATA[<p style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="widows: 2; text-transform: none; text-indent: 0px; letter-spacing: normal; border-collapse: separate; font: medium Simsun; white-space: normal; orphans: 2; color: #000000; word-spacing: 0px; -webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; -webkit-text-decorations-in-effect: none; -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; border-collapse: collapse; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px;"><strong><span style="font-size: 16px;">&ldquo;父后七日&rdquo;原著散文<span class="Apple-converted-space">&nbsp;&nbsp; </span>作者：刘梓洁<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></span></strong></span></span></p>
<p style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="widows: 2; text-transform: none; text-indent: 0px; letter-spacing: normal; border-collapse: separate; font: medium Simsun; white-space: normal; orphans: 2; color: #000000; word-spacing: 0px; -webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; -webkit-text-decorations-in-effect: none; -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; border-collapse: collapse; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px;"><span class="Apple-converted-space"><span class="Apple-style-span" style="widows: 2; text-transform: none; text-indent: 0px; letter-spacing: normal; border-collapse: separate; font: medium Simsun; white-space: normal; orphans: 2; color: #000000; word-spacing: 0px; -webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; -webkit-text-decorations-in-effect: none; -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; font-family: Arial;"><span style="font-size: 12px;">今嘛你的身躯拢总好了，无伤无痕，无病无煞，亲像少年时欲去打拼。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　葬仪社的土公仔虔敬地，对你深深地鞠了一个躬。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　这是第一日。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我们到的时候，那些插到你身体的管子和仪器已经都拔掉了。仅留你左边鼻孔拉出的一条管子，与一只虚妄的两公升保特瓶连结，名义上说，留着一口气，回到家里了。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　那是你以前最爱讲的一个冷笑话，不是吗？<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　听到救护车的鸣笛，要分辨一下啊，有一种是有医～有医～，那就要赶快让路；如果是无医～无医～，那就不用让了。一干亲戚朋友被你逗得哈哈大笑的时候，往往只有我敢挑战你：如果是无医，干嘛还要坐救护车？！<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　要送回家啊！<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　你说。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　所以，我们与你一起坐上救护车，回家。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　名义上说，子女有送你最后一程了。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　上车后，救护车司机平板的声音问：小姐你家是拜佛祖还是信耶稣的？我会意不过来，司机更直白一点：你家有没有拿香拜拜啦？我僵硬点头。司机倏地把一张卡带翻面推进音响，南无阿弥陀佛南无阿弥陀佛南无阿弥陀佛南无阿弥陀佛。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　那另一面是什么？难道哈利路亚哈利路亚哈利路亚哈利路亚？！我知道我人生最最荒谬的一趟旅程已经启动。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　（无医～无医～）<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我忍不住，好想把我看到的告诉你。男护士正规律地一张一缩压着保特瓶，你的伪呼吸。相对于前面六天你受的各种复杂又专业的治疗，这一最后步骤的名称，可能显得平易近人许多。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　这叫做，最后一口气。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　到家。荒谬之旅的导游旗子交棒给葬仪社、土公仔、道士，以及左邻右舍。（有人斥责，怎不赶快说，爸我们到家了。我们说，爸我们到家了。）<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　男护士取出工具，抬手看表，来！大家对一下时喔，十七点三十五分好不好？<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　好不好？我们能说什么？<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　好。我们说好。我们竟然说好。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　虚无到底了，我以为最后一口气只是用透气胶带黏个样子。没想到拉出好长好长的管子，还得划破身体抽出来，男护士对你说，大哥忍一下喔，帮你缝一下。最后一道伤口，在左边喉头下方。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　（无伤无痕。）<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我无畏地注视那条管子，它的末端曾经直通你的肺。我看见它，缠满浓黄浊绿的痰。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　（无病无煞。）<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　跪落！葬仪社的土公仔说。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我们跪落，所以我能清楚地看到你了。你穿西装打领带戴白手套与官帽。（其实好帅，稍晚蹲在你脚边烧脚尾钱时我忍不住跟我妹说。）<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　脚尾钱，入殓之前不能断，我们试验了各种排列方式，有了心得，折成L形，搭成桥状，最能延烧。我们也很有效率地订出守夜三班制，我妹，十二点到两点，我哥两点到四点。我，四点到天亮。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　乡绅耆老组成的择日小组，说：第三日入殓，第七日火化。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　半夜，葬仪社部队送来冰库，压缩机隆隆作响，跳电好几次。每跳一次我心脏就紧一次。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　半夜，前来吊唁的亲友纷纷离去。你的烟友，阿彬叔叔，点了一根烟，插在你照片前面的香炉里，然后自己点了一根烟，默默抽完。两管幽微的红光，在檀香袅袅中明灭。好久没跟你爸抽烟了，反正你爸无禁无忌，阿彬叔叔说。是啊，我看着白色烟蒂无禁无忌矗立在香灰之中，心想，那正是你希望。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　第二日。我的第一件工作，校稿。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　葬仪社部队送来快速雷射复印的讣闻。我校对你的生卒年月日，校对你的护丧妻孝男孝女胞弟胞妹孝侄孝甥的名字你的族繁不及备载。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我们这些名字被打在同一版面的天兵天将，仓促成军，要布鞋没布鞋，要长裤没长裤，要黑衣服没黑衣服。（例如我就穿着在家习惯穿的短裤拖鞋，校稿。）来往亲友好有意见，有人说，要不要团体订购黑色运动服？怎么了？！这样比较有家族向心力吗？<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　如果是你，你一定说，不用啦。你一向穿圆领衫或白背心，有次回家却看到你大热天穿长袖衬衫，忍不住亏你，怎么老了才变得称头？你卷起袖子，手臂上埋了两条管子。一条把血送出去，一条把血输回来。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　开始洗肾了。你说。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　第二件工作，指板。迎棺。乞水。土公仔交代，迎棺去时不能哭，回来要哭。这些照剧本上演的片场指令，未来几日不断出现，我知道好多事不是我能决定的了，就连，哭与不哭。总有人在旁边说，今嘛毋驶哭，或者，今嘛卡紧哭。我和我妹常面面相觑，满脸疑惑，今嘛，是欲哭还是不哭？（唉个两声哭个意思就好啦，旁边又有人这么说。）<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　有时候我才刷牙洗脸完，或者放下饭碗，听到击鼓奏乐，道士的麦克风发出尖锐的咿呀一声，查某囝来哭！如导演喊action！我这临时演员便手忙脚乱披上白麻布甘头，直奔向前，连爬带跪。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　神奇的是，果然每一次我都哭得出来。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　第三日，清晨五点半，入殓。葬仪社部队带来好几落卫生纸，打开，以不计成本之姿一迭一迭厚厚地铺在棺材里面。土公仔说，快说，爸给你铺得软软你卡好困哦。我们说，爸给你铺得软软你卡好困哦。（吸尸水的吧？！我们都想到了这个常识但是没有人敢说出来。）<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　子孙富贵大发财哦。有哦。子孙代代出状元哦。有哦。子孙代代做大官哦。有哦。念过了这些，终于来到，最后一面。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我看见你的最后一面，是什么时候？如果是你能吃能说能笑，那应该是倒数一个月，爷爷生日的聚餐。那么，你跟我说的最后一句话是什么？无从追考了。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　如果是你还有生命迹象，但是无法自行呼吸，那应该是倒数一日。在加护病房，你插了管，已经不能说话；你意识模糊，睁眼都很困难；你的两只手被套在廉价隔热垫手套里，两只花色还不一样，绑在病床边栏上。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　拢无留一句话啦！你的护丧妻，我妈，最最看不开的一件事，一说就要气到哭。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　你有生之年最后一句话，由加护病房的护士记录下来。插管前，你跟护士说，小姐不要给我喝牛奶哦，我急着出门身上没带钱。你的妹妹说好心疼，到了最后都还这么客气这么节俭。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　你的弟弟说，大哥是在亏护士啦。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　第四日到第六日。诵经如上课，每五十分钟，休息十分钟，早上七点到晚上六点。这些拿香起起跪跪的动作，都没有以下工作来得累。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　首先是告别式场的照片，葬仪社陈设组说，现在大家都喜欢生活化，挑一张你爸的生活照吧。我与我哥挑了一张，你翘着二郎腿，怡然自得貌，大图输出。一放，有人说那天好多你的长辈要来，太不庄重。于是，我们用绘图软件把腿修掉，再放上去。又有人说，眼睛笑得瞇瞇，不正式，应该要炯炯有神。怎么办？！我们找到你的身份证照，裁下头，贴过去，终算皆大欢喜。（大家围着我哥的笔记型电脑，直啧啧称奇：今嘛电脑盖厉害。）<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　接着是整趟旅程的最高潮。亲友送来当作门面的一层楼高的两柱罐头塔。每柱由九百罐舒跑维他露P与阿萨姆奶茶砌成，既是门面，就该高耸矗立在艳阳下。结果晒到爆，黏腻汁液流满地，绿头苍蝇率队占领。有人说，不行这样爆下去，赶快推进雨棚里，遂令你的护丧妻孝男孝女胞弟胞妹孝侄孝甥来，搬柱子。每移一步，就砸下来几罐，终于移到大家护头逃命。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　尚有一项艰难至极的工作，名曰公关。你庞大的姑姑阿姨团，动不动冷不防扑进来一个，呼天抢地，不撩拨起你的反服母及护丧妻的情绪不罢休。每个都要又拉又劝，最终将她们抚慰完成一律纳编到折莲花组。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　神奇的是，一摸到那黄色的糙纸，果然她们就变得好平静。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　三班制轮班的最后一夜。我妹当班。我哥与我躺在躺了好多天的草席上。（孝男孝女不能睡床。）<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我说，哥，我终于体会到一句成语了。以前都听人家说，累嘎欲靠北，原来靠北真的是这么累的事。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我哥抱着肚子边笑边滚，不敢出声，笑了好久好久，他才停住，说：干，你真的很靠北。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　第七日。送葬队伍启动。我只知道，你这一天会回来。不管三拜九叩、立委致词、家祭公祭、扶棺护柩，（棺木抬出来，葬仪社部队发给你爸一根棍子，要敲打棺木，斥你不孝。我看见你的老爸爸往天空比划一下，丢掉棍子，大恸。）一有机会，我就张目寻找。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　你在哪里？我不禁要问。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　你是我多天下来张着黑伞护卫的亡灵亡魂？（长女负责撑伞。）还是现在一直在告别式场盘旋的那只纹白蝶？或是根本就只是躺在棺材里正一点一点腐烂尸水正一滴一滴渗入卫生纸渗入木板？<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　火化场，宛如各路天兵天将大会师。领了号码牌，领了便当，便是等待。我们看着其它荒谬兵团，将他们亲人的遗体和棺木送入焚化炉，然后高分贝狂喊：火来啊，紧走！火来啊，紧走！<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我们的道士说，那样是不对的，那只会使你爸更慌乱更害怕。等一下要说：爸，火来啊，你免惊惶，随佛去。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我们说，爸，火来啊，你免惊惶，随佛去。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　第八日。我们非常努力地把屋子恢复原状，甚至风习中说要移位的床，我们都只是抽掉凉席换上床包。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　有人提议说，去你最爱去的那家牛排简餐狂吃肉（我们已经七天没吃肉）。有人提议去唱好乐迪。但最终，我们买了一份苹果日报与一份壹周刊。各卧一角沙发，翻看了一日，边看边讨论哪里好吃好玩好腥膻。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我们打算更轻盈一点，便合资签起。08。16。17。35。41。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　农历八月十六日，十七点三十五分，你断气。四十一，是送到火化场时，你排队的号码。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　（那一日有整整八十具在排。）<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　开奖了，17、 35 中了，你断气的时间。赌资六百元（你的反服父、护丧妻、胞妹、孝男、两个孝女共计六人每人出一百），彩金共计四千五百多元，平分。组头阿叔当天就把钱用红包袋装好送来了。他说，台号特别号是53咧。大家拍大腿懊悔，怎没想到要签？！可能，潜意识里，五十三，对我们还是太难接受的数字，我们太不愿意再记起，你走的时候，只是五十三岁。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我带着我的那一份彩金，从此脱队，回到我自己的城市。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　有时候我希望它更轻更轻。不只轻盈最好是轻浮。轻浮到我和几个好久不见的大学死党终于在摇滚乐震天价响的酒吧相遇我就着半昏茫的酒意把头靠在他们其中一人的肩膀上往外吐出烟圈顺便好像只是想到什么的告诉他们。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　欸，忘了跟你们说，我爸挂了。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　他们之中可能有几个人来过家里玩，吃过你买回来的小吃名产。所以会有人弹起来又惊讶又心疼地跟我说你怎么都不说我们都不知道？<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　我会告诉他们，没关系，我也经常忘记。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　是的。我经常忘记。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　于是它又经常不知不觉地变得很重。重到父后某月某日，我坐在香港飞往东京的班机上，看着空服员推着免税烟酒走过，下意识提醒自己，回到台湾入境前记得给你买一条黄长寿。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　这个半秒钟的念头，让我足足哭了一个半小时。直到系紧安全带的灯亮起，直到机长室广播响起，传出的声音，彷佛是你。<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />　　你说：请收拾好您的情绪，我们即将降落。</span></span></span></span></span></span></p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Fairan712.blogbus.com%2Flogs%2F85486429.html&title=%E2%80%9C%E7%88%B6%E5%90%8E%E4%B8%83%E6%97%A5%E2%80%9D%E5%8E%9F%E8%91%97%E6%95%A3%E6%96%87%E3%80%82">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://airan712.blogbus.com/logs/85486429.html</link>
   <author>airan712</author>
   <pubDate>Fri, 26 Nov 2010 00:28:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>要做的事情还有很多，只怕时间不够。</title>
   <description><![CDATA[<p><span style="font-size: 12px;">我并不是一个多么会做计划的人，凡是都讲究随心所欲，这当然有好也有不好。<br />我喜欢远行，但那些我去过、想去、即将去的地方，或许只是因为一张照片、一首歌、一个电影片段、一段小说内容使我灵光一闪想要亲身去感受。而只要我下定决心打算去，那么便不会再去做任何旅行计划，不会限制自己的时间、行程，只要自己带上相机带上一份好心情就足够了，至于那些未知的变化就留给了未知的时间去对应。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">不早的一段时间前，我的老板从台湾过来考察。他从来没见过我，但他每天会通过邮件来了解我的工作情况以及我区域的市场动态。<br />他是一个很和蔼可亲的boss，他和一大群高管过来考察的时候问周边的同事我在哪里。当我到他面前的时候他对我说&ldquo;以后你不要每天都加班到那么晚了，我看到你邮件发过来都是凌晨两点三点，有时候甚至到了五点。&rdquo;</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">当我听到他这么对我说的时候，我是十分不好意思的。<br />其实，对于一个伪&ldquo;soho&rdquo;来说，上下班无需打卡，即便我按正常时间五点下班也会有大把的时间留给我来完成一天的工作总结并统计好数据编辑好邮件。<br />只不过我把该完成工作的时间用在了看电影、看豆瓣、听歌看书甚至睡觉上去了。当过了零点以后我才会记得还有工作要完成。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">说起电影，昨天看了刚获得第47届台湾金马奖最佳改编剧本的《父後七日》。<br />影片通过一个诙谐荒诞的场景设置，以苦中作乐又悲中带喜的方式来追忆感人的往昔。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">导演也十分注意细节部分的描述，好几处情节都能感受到父亲对于女儿的关爱，且那么自然不做作。<br />比如，在夜市上，当父亲见到女儿光着脚丫的时候，他极其随意的脱掉了自己的拖鞋给女儿穿。这一段看似很平常，却极其感人，父亲对女儿的关爱，显得轻松自然，时时刻刻。<br />另外一段就是女儿骑着摩托车，把刚刚放大好的父亲遗照拿回家，回家途中的那一段记忆，让我潸然泪下。我想，这世间没有什么比失去父母亲人更为让人悲痛的事了。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">影片结尾的处理更是让我十分的喜欢。<br />&ldquo;我经常忘记，于是，它又经常不知不觉的变得很重，重到父后某月某日，我坐在香港飞往东京的班机上，看着空服员推着免税烟酒走过，下意识提醒自己，回到台湾、入境前，想起给你买一条黄长寿&hellip;&hellip;&rdquo;<br />当女儿重新投入到工作当中，忙碌的奔波于各个国家之间时，原以为自己早已忘却了父亲过世带来的伤痛，殊不知，一个不经意的片段就能激起藏在心底的涟漪。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">硬盘里还有好多好电影还没来得及看，还有好多美好的场景没来得及记录，还有好多向往的地方未去踏访，还有好多要做的事没有做完，还有好多对于我而言重要的人未曾遇到，我只怕我时间不够&hellip;&hellip;<br /></span></p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Fairan712.blogbus.com%2Flogs%2F85000955.html&title=%E8%A6%81%E5%81%9A%E7%9A%84%E4%BA%8B%E6%83%85%E8%BF%98%E6%9C%89%E5%BE%88%E5%A4%9A%EF%BC%8C%E5%8F%AA%E6%80%95%E6%97%B6%E9%97%B4%E4%B8%8D%E5%A4%9F%E3%80%82">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://airan712.blogbus.com/logs/85000955.html</link>
   <author>airan712</author>
   <pubDate>Mon, 22 Nov 2010 02:51:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>一些琐事。</title>
   <description><![CDATA[<p><span style="font-size: 12px;">我一直都承认我有窥视的习惯，这习惯本不好，但也改不掉，从小到大。<br />会去窥探的事情很多也很杂，但都不外乎什么恋人、朋友、同事。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">其实就我自身而言我并不是因为放不下而去窥探，因为如果是恋人还说的过去，但朋友甚至同事就定然不会有所谓放不下之说。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">但我也说不清道不明这种感觉，只是一日复一日的干着每天都会干的事情。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">有时候看到对方过的很好，心里会挺开心的；有时候看对方过的很好，又会很难受。<br />有时候看到对方过的不好，会想和Ta一起分担；有时候看到对方过得不好，又会觉得活该。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我就是这么变态。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">有时候会认为，其实是我比较在意别人的想法，所以才会去留意对方。但是往往得出的结论便是&hellip;&hellip;或许我并不值得对方去评价什么。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">小时候作文写得还算不错，老师总是让我上讲台去把作文大声的念出来，但事后总会感觉得到有些流言蜚语在同学间流传。可能我就是在那个时候开始养成这个习惯的吧。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">刚看到EX表面上显得最近恋的很不错，春风得意的感觉，心里也说不上是无感还是难过。即便在不久的几天前的那次通话里，她告诉我并不怎么开心，我还是想像网上流传的那些混蛋语录一样愿她能够开心就好。</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Fairan712.blogbus.com%2Flogs%2F84641593.html&title=%E4%B8%80%E4%BA%9B%E7%90%90%E4%BA%8B%E3%80%82">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://airan712.blogbus.com/logs/84641593.html</link>
   <author>airan712</author>
   <pubDate>Fri, 19 Nov 2010 03:56:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>青春他有张不老的脸。（二） </title>
   <description><![CDATA[<p><br /><span style="font-size: 12px;">小时候我打乒乓球是一好手，拿过市里同年龄段的冠军，那时候分组还是按年龄分的甲乙丙丁。<br />也因为乒乓球和小时候读书成绩不错，很早开始就带着三条杠了。带着同学们做体操；检查各个年级做眼保操情况；下课给各个班一一安排路队回家。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我们这个年级有四个班，我在四班，号称是年级里各种风云人物聚集的班级，那时候的她在三班。<br />她，我这辈子头一个喜欢的女孩子，即便是现在，我对谁都这么说。不过好像听说她现在感情和生活都不太如意，有很长一段时间还成了拉拉。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">回想起那段时期还真的很奇妙。有幼年的早熟，还有似乎只会发生在成年人身上的&ldquo;勾心斗角&rdquo;。<br />其实我注意她已经很久了，只不过一直没搭上过话，哪怕一起玩玩小孩子之间的游戏也没有，她总是显得很冷，好似谁都不能轻易接近她似的。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">因为&ldquo;职务之便&rdquo;，我总是把她安排在她们班的最后一排，而我就紧贴着她们。那时候我还自以为很&ldquo;甜蜜&rdquo;。<br />就这么傻傻的跟了一个学期，也不知道什么缘故突然就鼓起了勇气决定写封情书给她表达我的想法。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">那天我按往常一般把队伍分好，跟在她后面，口袋里放着写好的信，心是砰砰跳个不停，也不知道我那么小怎么会想那么多。直到过了一个拐角到她家，她脱离队伍上楼，我就开始尾随其后。脚步一直放得很轻，生怕被她发现。<br />当她打开纱窗门准备进去的那一刹那，我把一直藏在身后的那张白纸塞给了她。她当时愣了一下，不过很快又恢复了平时那种冷冰冰的样子，只是很淡的说了句&ldquo;等我一下&rdquo;，便关了门走了进去。<br />也就过了一两分钟，从门下面递出来一张白纸。我手抖得很厉害的捡起来，很激动的打开。上面写着&ldquo;对不起，我要学习了&rdquo;几个字，当时心真是凉了好半截。其实放到现在来想，我真的理解不了那么小的小孩会有那么复杂的情感。但，它确确实实的发生过。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">有句老话叫&ldquo;三岁定八十，七岁看终身&rdquo;，我觉得很有道理。起码对于那位低我一年级的同学来说就十分适用了。<br />其实最开始他还是老和玩在一起的。我们学校操场里有三四个水泥的乒乓球台，不训练的时候我也会在这里和同学玩玩，他平常下课没事就老站着旁边看着我们，慢慢的也就熟了。<br />因为都是男孩子，年纪又小又好玩，总是会玩在一块。一起玩弹珠一起玩纸牌一起玩乒乓一起玩泥巴。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">那天我&ldquo;尾随&rdquo;完喜欢的女孩子准备回家了，他跑到我旁边邀我一起去附近玩，看着还不太晚也就跟着一起去了。到了地方发现其实也就是一个还在建的小单间，连顶都没封，砖头上也没涂水泥。<br />他说里面地上藏了好东西要我进去找，我便很单纯的往里面走。走进去没多深，突然发现整面墙都向我倾斜。我下意识的用手捂着额头就往外跑，不过一切都太突然，做的也是无用功。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">其实我一直到后来进医院才知道到底有多大伤口，从那房子里跑出来以后，我一直用手捂着额头上被砸的地方，只晓得血流了很多很多，到家以后也吓得外公外婆要死。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">当我休完病假去学校上课的时候，我找到他，他很直接的告诉我其实那个墙壁并不是自然倒塌而是他人为推到的。而他推这个墙壁来砸我的理由也很简单，只是因为他也很喜欢那个女孩子。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">其实当我现在回想起这件事的时候，我还是很后怕的。想都不敢想有小孩子在那种年纪就会做出这样子的事，而且还是这样子一个理由。不过他好像高中毕业没多久就因为抢劫、故意杀人被抓进了监狱。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">而直到现在，我额头上那个地方还能清楚的看到那个很明显的痕迹。</span></p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Fairan712.blogbus.com%2Flogs%2F75551319.html&title=%E9%9D%92%E6%98%A5%E4%BB%96%E6%9C%89%E5%BC%A0%E4%B8%8D%E8%80%81%E7%9A%84%E8%84%B8%E3%80%82%EF%BC%88%E4%BA%8C%EF%BC%89+">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://airan712.blogbus.com/logs/75551319.html</link>
   <author>airan712</author>
   <pubDate>Sat, 25 Sep 2010 02:47:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>青春他有张不老的脸。（一）</title>
   <description><![CDATA[<p><br /><span style="font-size: 12px;">『嘿，刚刚接了个电话。是我妈你丈母娘打来的。』<br />这是我醒来以后看到你给我Qq上留的讯息，看着你一天一天的喜欢我，心里还是有种说不出的味道。<br />不过，此刻你应该是已经睡了，那我也不再回复你短信了。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">『晚安，亲爱的。做个好梦。要是有可能，就把我也添加到梦境里去吧。』</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">已经记不起是有多少个日子这么浑浑噩噩了。每天很晚才睡，甚至天亮的时候还醒着。然后工作完一天到了晚上七八点又困得要命。<br />生物钟的混乱也导致皮肤无法见人，好在自己不是女孩子。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">现在是凌晨1:27分，因为下雨的关系，今天显得格外安静，连身边的闹钟秒针转动的声响也听得一清二楚。<br />也因为这份寂静，此刻盘着腿坐在电脑前的我，也能静下心来回想一些往事。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">岁月如流，即便往事不堪回首，但那也是我的过往，也是我的人生组成。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">『哇哇哇&hellip;&hellip;』当我带着好奇陌生的心情来到这个世界的时候，迎接我的是父母开心的笑容。<br />因为家庭较为传统，重男轻女的想法多多少少还是存在着。当看到我下面的小鸡鸡的时候，那种喜悦也是能够理所当然的想象得到的。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">父母在我未出生之前经营着一个不大不小的服装店和一个小便利店，因为在本地做的比较早，日子过的还算不错。<br />也因为要照顾店里的生意，妈妈做完月子以后很早就到店里工作去了，而把我交给了请来的奶妈。<br />奶妈是个年纪偏大的中年妇女，把我照顾的挺好，只不过因为年纪问题，奶水很少。<br />于是父母又给我找了一个年轻的奶妈，可是因为年纪太小，经验不足，没过多久，她就照顾不了我这个整天嚎嚎大哭的淘气蛋了。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">外婆思来想去觉得请奶妈请保姆照顾我不是一个办法，于是就和父母商量把我接过去带，至于奶水问题就喝奶粉好了。<br />那时候我出生刚差不多满四个月。从那一天起，我的人生就发生了翻天覆地的变化。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">外婆外公是和我出生前就离了婚的大姨三个人一起生活的，或许是因为没有小孩的缘故，大姨一直把我当亲生儿子一般的对待。她在我心目中的位置也只是仅次于外婆。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">其实，我并不是一个记性多么好的人，但是我对那段童年却一直记忆犹新。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">在那段似水流年里，其实外公也是一位非得着重介绍的人。<br />大外婆整整十岁的他是一名街坊邻居熟知的木匠师傅，但在我眼里，应该可以算是一个地道的手艺人，还有模有样的收过三个徒弟。家里大大小小的&ldquo;家具&rdquo;也都是由他亲手制作。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">外公给我留下的印象就是慈爱和蛮横，咋看完全对立的两个词恰好也是对他很好的诠释。<br />外公外婆生有四个子女，两个儿子，两个女儿，我妈是老幺；两个儿子生的都是女孩子，而只有我是男孩子，所以外公对我是格外喜爱。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">外公是个爱喝酒爱打牌又极其自私极爱无理取闹的人，经常喝完几口酒就开始故意找茬挑刺，把家里碗筷摔的稀巴烂，把自己做的木具、床铺用菜刀砍得到处是痕迹，所以家里几乎没人喜欢他。<br />而他对我却是截然不同的另外一种态度。会每天打完牌回来给我带吃的玩的，会给我做纯木制的三轮脚踏车，还会带我出去捡钱。哪怕有次带我去河边玩我顽皮差点把他推下去，也没有对我少半点喜爱。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">外公带我出门捡钱这件事是一件十分有趣且很值得拿出来研究和探讨的事情。<br />每天吃过午饭，外公总会带我出门散步，教我行人走路要靠右，眼睛要盯着地上，这样子就能留意到别人掉在地上的钱了。<br />说来很奇怪，我现在回想起来，我和他很少有没收获的日子，我们总能发现地上一分两分甚至是一毛两毛的纸币。囤几次下来，又够我买零食吃了。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">到今年，他已经逝世十三年了。回想起那天晚上，其实谁也不会料到他会那样子一去不回头。<br />那是一个大冬天的晚上，我还在学校里抓紧练习乒乓球，备战两个月以后举办的市比赛。<br />他喝过酒慢吞吞的走回家，走到外婆的房间看我有没有回来，外婆当然也只是淡淡的答了句还在学校，他就一个人转身走向自己的房间，躺下睡觉了。<br />当我回家以后和外婆一起去他房间看他的时候，才发现他的睡姿十分奇怪。那时候的我还很小，也不知道人过世或者中风生病到底是什么样子。而外婆发现不对劲以后就赶紧给小儿子打了电话，立刻叫来人帮忙送去医院。<br />不过其后因为读书打球的缘故，我只去医院看望过一次外公，也成为我至今的遗憾。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">或许是因为太小了，根本无法理解死亡的意义，所以直到外公过世开追悼会的当天晚上，我还在附近的楼顶和同龄小孩玩耍。<br />但当我看到化好妆的外公躺着棺材里一动不动，一种莫大的悲痛很自然的从脚底涌到心头，伴着奏乐嗷嗷大哭直至哭到精疲力尽趴在地上动弹不得。<br />在那刻起，我也明白了，我永远的失去了一个浑身毛病但惟独对我疼爱有加的好外公。</span></p>
<p>&nbsp;</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Fairan712.blogbus.com%2Flogs%2F75450857.html&title=%E9%9D%92%E6%98%A5%E4%BB%96%E6%9C%89%E5%BC%A0%E4%B8%8D%E8%80%81%E7%9A%84%E8%84%B8%E3%80%82%EF%BC%88%E4%B8%80%EF%BC%89">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://airan712.blogbus.com/logs/75450857.html</link>
   <author>airan712</author>
   <pubDate>Thu, 23 Sep 2010 04:06:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>关于我。</title>
   <description><![CDATA[<p><span style="font-size: 12px;">我始终觉得最难写的东西就是写自己。 <br />我相信应该没有人能完全认识自己了解自己讲明白自己，何况人本身就有先入为主的想法。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">常听人说人在各个阶段对自己的理解对事物的喜好都会各不相同。我不确信，也不知道，姑且这么理解着吧。但我想在现在记录下我自己。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我是一个男人，是异性恋。虽然自己不会考虑同性，但是一点也不排斥别人同性。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我是单亲家庭小孩，从出生四个月开始直到现在都一直和外婆一起生活。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我爱电影，爱到可以废寝忘食。</span>
<p><span style="font-size: 12px;">我喜欢胶片不喜欢数码，但是因为拍的很烂所以总是不敢怎么拍。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我是个忠实的足球迷，迷阿森纳已经差不多12年了。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我喜欢小胸女生。路边随见的穿T路人，最好是A；恋人最多接受到B。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我目前身高179，如果能到180我也很乐意。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我会比较爱研究甜品小吃什么的，对家常小菜十分无爱。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我不喝酒不抽烟很少玩游戏，所以基本无男性朋友。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我不喜欢任何吵闹的歌曲，对摇滚无爱。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我和人吵不起来架，常被形容冷暴力。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我很瘦，而且不管怎么吃，都不会长胖。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我对于手机外形很讲究，只会去考虑全键盘机器。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">如果有0级这个水平，毫无疑问我所有外语水平肯定都在0级以下。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">超爱殖民时期建筑，东南亚；广州、香港、澳门、台湾都是我的大爱。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">不管身上有钱没钱，旅行永远选择穷游。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我比较容易吃醋，或许是出自自卑不够自信，所以会怕自己喜好的女孩子和别人在一起久了日久生情什么的&hellip;&hellip;</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我很喜欢小孩，特别是女孩，将来如果有可能当然是龙凤胎，如果无可能也希望会是女孩。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我十分见不得邋遢，看到邋遢必须收拾。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">家庭是我的一切。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">对星座无感，但是厌恶开口就问对方什么星座的人。我觉得人的个性情感可不是只有12种的。那东西代入性太强，我觉得每个星座的解释我都能占不少的一部分。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">排斥异地恋。自己不喜欢跟着也劝说身边朋友不要发展异地。除非是能在不久的时间内有一方永久的陪在另一方身边。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我发现最近一两年里染了一种吃饱了就困的病。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我喜好安稳的生活，觉得金钱够用就行，不要太富裕，也不要太穷困。</span></p>
</p>
<p><span style="font-size: 12px;">我说话很直，不喜欢昧着良心说话，所以很容易得罪别人。</span></p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Fairan712.blogbus.com%2Flogs%2F75361517.html&title=%E5%85%B3%E4%BA%8E%E6%88%91%E3%80%82">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://airan712.blogbus.com/logs/75361517.html</link>
   <author>airan712</author>
   <pubDate>Tue, 21 Sep 2010 02:38:00 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>此刻窗外飘着雨，我心已飘至无限远。</title>
   <description><![CDATA[<p><span style="font-size: 16px;"><strong>&ldquo;This is my journey to change and grow。&rdquo;</strong></span></p>
<p><br /><span style="font-size: 12px;">&ldquo;最近一两年最大的愿望就是2011年必须在越南度过农历新年；要努力的让自己能够广州去生活。&rdquo;<br />这是我最近比较长的一段时间总是挂在嘴里的一句话，时刻提醒自己不要放自己鸽子。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">初识越南，应该是和大多数人一样，来自《情人》。<br />曾做过一个梦，手里捧着一张写满越南文字的地图，踩着脚踏车，就开始在越南境内的大街小巷转悠。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">网上认识的那些朋友，经常接触资讯，对这个国家还是很了解也很向往的。但是大多现实生活中的朋友却不是那么理解了。<br />&ldquo;越南那么破，那么穷的地方有啥好玩的？&rdquo;<br />&ldquo;越南不就跟广西差不多吗？人都长得差不多，经济还没广西发达。&rdquo;<br />对于这些，我也只能一笑带过。<br />每个国家，每个城市都有它独特的美。你站的角度不同，看到的就是不同的风景。无所谓好与坏，美与丑。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">越南对于我而言是无比的美丽的。有无敌海景的芽庄；有古都顺化；一半沙丘一半海滩的度假小镇美奈；最早的华埠会安和必须要去的西贡。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">而广州之于我也是很特别的一个存在。<br />从小和外婆、大姨一起生活的我，深受在广铁工作的大姨耳濡目染。<br />也因为有这层关系，很小的时候我就跟着大姨一起来往长沙和广州之间。对于广州的旧广州的新多多少少还是有自己的一份理解。<br />我不是一个太喜欢历史的人，小时候上历史课我总是睡觉。但是只要提到殖民时期的内容我会显得格外认真，我喜欢一切殖民时期的人文、建筑。所以类似广州、澳门、台湾、香港、东南亚这些地方都是我的心头大爱。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">但是到那边生活和到那边旅行是完全两个不同的概念，需要做的改变也是很大的。朋友圈子、家人亲戚、现有的工作生活等等等等。<br />所以，我会现在加倍努力，希望我从越南回来的时候，对自己要走的路更加明确，更加坚定。</span></p>
<p>&nbsp;</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Fairan712.blogbus.com%2Flogs%2F74859601.html&title=%E6%AD%A4%E5%88%BB%E7%AA%97%E5%A4%96%E9%A3%98%E7%9D%80%E9%9B%A8%EF%BC%8C%E6%88%91%E5%BF%83%E5%B7%B2%E9%A3%98%E8%87%B3%E6%97%A0%E9%99%90%E8%BF%9C%E3%80%82">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://airan712.blogbus.com/logs/74859601.html</link>
   <author>airan712</author>
   <pubDate>Mon, 13 Sep 2010 01:56:10 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>其实我也好久没更新过了。</title>
   <description><![CDATA[<p>
<p><span class="Apple-style-span" style="widows: 2; text-transform: none; text-indent: 0px; border-collapse: separate; font: medium Simsun; white-space: normal; orphans: 2; letter-spacing: normal; color: #000000; word-spacing: 0px; -webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; -webkit-text-decorations-in-effect: none; -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px;">
<div style="line-height: 160%; background-color: #ffffff; margin: 5px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; color: #000000; font-size: 14px; background-origin: initial; background-clip: initial;">
<p>&nbsp;</p>
<p><span style="font-size: 12px;">今天突然看见豆瓣上一个友邻更新博客，标题是《才想起我还有博客这个东西啊。》看到这个标题，立刻产生无限共勉。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我实在也是太久太久没写过东西了。想起以前，365天里可以找出300天在写东西，也不知道那时候哪那么多废话，哪那么多热情无处释放。</span></p>
<p><span class="Apple-style-span"><br /></span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">其实我提到舒舒已经不是一次两次的事情了，只怪我们关系实在太好。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我们两人互相认识时间并没有想象中那么长，但是我们的关系却比想象中更加亲密。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我们可以随时随地聊起天来，无话不谈；我们也可以互不干涉，各干各事，丝毫不觉尴尬。</span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">我们通过网络通过豆瓣成为了彼此最要好最纯洁的异性朋友，真的很奇妙。</span></p>
<p><span class="Apple-style-span"><br /></span></p>
<p><span style="font-size: 12px;">你陪我度过了这一年那么多重要的日子。我们一起过了圣诞过了新年；我们一起过了生日；连一年三个情人节我们也一起过了两个，只怕如果二月十四不是过年的话，我们或许还能再在一起过。</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><a href="1" target="_blank"><span style="font-size: 12px;"><img style="border:none;" src="http://farm5.static.flickr.com/4122/4950483321_8cdb83ec0c_z.jpg" alt="" /></span></a></p>
<p>我<span style="font-size: 12px;">始终觉得这张相片让我感觉有像在看</span><a href="http://movie.douban.com/subject/3011093/" target="_blank"><span style="font-size: 12px;">《An Education》</span></a><span style="font-size: 12px;">的感觉。</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
</div>
<p>&nbsp;</p>
<br class="Apple-interchange-newline" /></span></p>
</p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Fairan712.blogbus.com%2Flogs%2F74214065.html&title=%E5%85%B6%E5%AE%9E%E6%88%91%E4%B9%9F%E5%A5%BD%E4%B9%85%E6%B2%A1%E6%9B%B4%E6%96%B0%E8%BF%87%E4%BA%86%E3%80%82">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://airan712.blogbus.com/logs/74214065.html</link>
   <author>airan712</author>
   <pubDate>Thu, 02 Sep 2010 18:31:16 +0800</pubDate>
  </item>
  <item>
   <title>大家和小家。</title>
   <description><![CDATA[<p>&nbsp;</p>
<p><span style="font-size: 12px;">
<p><a href="1" target="_blank"><img style="border:none;" src="http://farm4.static.flickr.com/3355/4629852634_001f532c53_z.jpg" alt="" /></a></p>
<br />家这个词对于每个人的意义应该是不言而喻的。而我想，中国人对于&ldquo;家&rdquo;的热爱应该属于全世界数一数二的吧？不然也不会有那么多促使全家围坐一席的节日。<br /><br />&ldquo;家&rdquo;是什么？千万个人有千万个说法。<br />但在我们每个人的心目中，家的概念何尝不涵盖了整个人生。<br />无论贫富贵贱，逆境坦途，只要你降生到这个世界，就与家发生着关系，丝丝缕缕无时不萦绕在心间。 <br />但不管对谁,家永远都是一个最温暖的地方。<br /><br />我从出生四个月开始就一直跟着外婆住着，小时候我们住的屋子是外公一手搭建的。没有任何格局可言也没有什么美感可说，如果一间一间房子去数的话，到可以数出个&ldquo;三室一厅&rdquo; 。<br />因为老房子没有太多讲究也没有太多限制，所以&ldquo;客厅&rdquo;其实也就是在房间外多搭了棚子而已。<br />小时候外公还没有去世的时候，家里每天吃饭的人挺多的，要是逢周末家里就更加热闹了。<br />一到夏天，外公外婆就会拿出长长的凉席放到家门外，我睡在凉席上，外婆在那头摇着蒲扇给我扇风，耳边就听着邻里间晚饭后的神侃。<br /><br />后来长大了一点，上了小学，外公也离开了我们。<br />房地产商看中了我们家周围那个地，买下建了个小高层。我们家也有机会从老房子搬进小新房了。<br />不过外婆并不想搬进那些更加显得有档次并且还有电梯门卫的&ldquo;小家&rdquo;，而是选择住进了一个只有三层楼的老单元里。<br />对面的小高层外体整齐白净，楼下有停车场有门卫，显得很井井有条。<br />而换到我们这边，从外看这栋房子一派老旧，和对门的小高层一比较就显得有些格格不入了。<br />三层建筑，每层大概有七八九户人家，二三楼的住户每层公用一个阳台走廊，每天都能见着走廊上挂满了各家的衣物，如果遇上雨后初晴更是格外明显。<br />而一楼外就是一个不小的坪，有小桌子有小花园。全天都能见到小桌周围坐满了邻居，不是在扯谈聊天就是端着自己的饭菜出来大家一起吃，你夹点我的我吃点你的。<br /><br />但是，作为一个城市，总有着属于他自己的城市规划。而这种规划往往就是把这类老巷老房给圈进来一并铲除，推倒重新建有质量有品位的高层建筑。<br />其实这对于绝大多数人来说，并不是坏事。毕竟，城市美了，自己在这个城市里生活也觉得开心自豪。不过&hellip;&hellip;我并不希望所有的老建筑老巷子都应该被划进要被重建的计划里。<br /><br />小时候，一群小朋友一起从小玩到大，在一条老街、老建筑里面。而现在大家都长大了，随着生活中的很多变化，已经各散东西，但是我想大家心里面总有些东西是永远不会忘记的。<br />小时候大家一起钻过的街巷，一起上过的楼梯，一起做过的恶作剧，这些很多很多的回忆都是立足在那些老建筑、老街巷里的，它们构成了我们童年美好的记忆。<br /><br />我们现在的年轻人，每天生活忙碌为了是什么？无非就是为了自己能有更好的生活。而好的生活总离不开一个&ldquo;家&rdquo;。<br />现在我们全部都住小区住电梯房，整栋楼里住了很多很多人，但是我们邻里之间到底有多少交流呢？我想大家都心知肚明。更多的时候是我们甚至都不认识同住一栋楼的邻居，叫不出他们的名字。而就算认识，我想也不会像小时候那样子，大家平常时日里可以一起坐在家门口的小桌前扯谈聊天，自己家做了好吃的还会拿到隔壁家去给对方试吃。<br />而现在的&ldquo;小家&rdquo;并不能见到这些场景，更多的是每户人家下班以后关上房门打开空调过着属于自己的小生活。<br /><br />城市要发展，这些所谓的&ldquo;脏、乱、差&rdquo;必然会一点一点从我们眼前消失。<br />但，那些美好的回忆总会留在我们心中最深的地方。<br />而我也庆幸直到今天，我还能享受着这些美好的市井。</span></p><!--sp--><div class="addfav"><br />收藏到：<span class= "delicious"><a href="http://delicious.com/save?url=http%3A%2F%2Fairan712.blogbus.com%2Flogs%2F69662935.html&title=%E5%A4%A7%E5%AE%B6%E5%92%8C%E5%B0%8F%E5%AE%B6%E3%80%82">Del.icio.us</a></span></div><br /><br /><div class="sysmsg"><b><a href="http://www.blogbus.com" target="_blank">博客大巴，你的个人传媒早班车</a></b></div><br /><br />]]></description>
   <link>http://airan712.blogbus.com/logs/69662935.html</link>
   <author>airan712</author>
   <pubDate>Sun, 18 Jul 2010 21:37:36 +0800</pubDate>
  </item>
 </channel>
</rss>

